Bezieling en bankieren: relevante zoektocht

Hans Kwakman neemt in ‘Slow Banking’ de lezer mee in zijn zoektocht  rond bankieren, verkrampte controle en het belang van vertrouwen. Aan het eind van het boek roep Kwakman zijn lezers op om een beweging te creëren, om met elkaar op opnieuw op zoek te gaan naar bezieling in organisaties. Hij geeft in zijn boek (gelukkig overigens) geen kant en klare recepten.  Aan de hand van zijn persoonlijke ontwikkeling en zoektocht laat hij zien hoe Slow Banking ingevuld zou kunnen worden.(Zie over Slow Banking o.a. de recensie die Ton de Gans schreef).

Bezieling is een thema dat ons boeit. Bezieling raakt aan de aloude vraag: waartoe ben ik op aarde?  Met name het veld van bezieling en bancaire sector heeft op dit moment ons interesse. Analyses over het hoe en waarom het in de afgelopen periode misging in de bancaire sector zijn er genoeg. De sector lag en ligt nog steeds onder felle kritiek. Navelstaren op wat er fout ging biedt geen oplossingen. In de toekomstbeelden komen regelmatig termen als een noodzakelijke cultuuromslag en herstel van vertrouwen langs. Dat geldt ons inziens overigens niet alleen voor de bancaire sector; het gebrek aan/het ontbreken van vertrouwen  is  niet alleen een probleem van de bancaire sector.  Door alle ontwikkelingen is ‘het hart uit organisaties verdwenen’,  zo omschrijft de eerder genoemde Kwakman het. Om het anders te zeggen: hoe komt de bezieling weer terug? Wat is daarvoor nodig? Om deze vraag niet te breed te maken houden wij ons vooral bezig met de vraag: wat betekent bezieling in relatie tot een toekomstbestendige duurzame bancaire sector? Het gaat ons om een bezielde bancaire sector.

Bij de vraag naar bezieling en de bancaire sector speelt volgens ons een trits: ik, jij en het grotere geheel  en de verhouding daartussen een rol. Ik ben de bankier, jij bent mijn collega, en samen maken we deel uit van een team. Ik ben de bankier, jij de klant en samen maken we deel uit van de samenleving. En hoe verhouden zich die tot elkaar?  Je hebt altijd een balans tussen die elementen nodig. Als de bankier alleen maar naar zichzelf kijkt, ontstaan gemakkelijk ontsporingen, zoals de afgelopen periode te zien geweest is. Alleen naar de klant kijken, levert het risico op van: u vraagt, wij draaien. En alleen maar naar de samenleving, of het grotere geheel, kijken, kan tot luchtfietserij leiden. Het gaat altijd om de verhouding tot elkaar, nooit om de zelfstandige grootheid.

Maar ben je er dan? Is er dan sprake van bezieling? Voorkom je daarmee dat de bancaire sector in de toekomst weer een doel in zichzelf wordt? Een doel, dat de reële economie niet meer dient, maar juist diepgaand ontregeld? Onze stelling is dat bezieling niet zonder waarden kan  om van waarde te  zijn. Waarden die voorafgaan.

Voor bezieling zijn dus waarden en een groter geheel nodig. Bezieling en bankieren. Banken en bankieren hebben een centrale rol in de samenleving, of het nu altijd gewenst is of niet. Een bank, een instituut van aanzien, die een degelijk beleid voert en vertrouwen uitstraalt. Een organisatie met een hart.

Bezieling en bankieren. Wij vinden dat het samen gaat, sterker nog, dat beiden niet zonder elkaar kunnen. Onze zoektocht is hoe die twee weer samen kunnen gaan en hoe dat eruit gaat zien.

Remmelt Meijer  (Twitter:  @RemmeltMeijer) en Ton de Gans (Twitter:  @TondeGans)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.